دو بسته سرلاک را کنار هم گذاشته‌اید. روی یکی نوشته «بدون لاکتوز» و روی دیگری نوشته «با آب آماده شود». اگر پزشک گفته باشد فعلاً به کودک غذایی که پروتئین شیر دارد ندهید، کدام بسته را باید انتخاب کنید؟ نوشته روی هیچ‌کدام به‌تنهایی جواب این سؤال را نمی‌دهد. برای انتخاب باید جعبه را برگردانید و ببینید پودر از چه موادی تشکیل شده و سازنده درباره وجود شیر چه هشداری داده است. 

سرلاک بدون شیر یا بدون لاکتوز؟ قبل از خرید کدام قسمت برچسب را بخوانیم؟

چرا روی بعضی بسته‌ها «بدون لاکتوز» نوشته شده است؟

لاکتوز قند طبیعی شیر است. در عدم تحمل لاکتوز، بدن در هضم این قند مشکل دارد. در حساسیت به شیر گاو، سیستم ایمنی به پروتئین‌های شیر واکنش نشان می‌دهد. این تفاوت روی انتخاب شما اثر مستقیم دارد، چون یک محصول می‌تواند بدون لاکتوز باشد و همچنان پروتئین شیر داشته باشد. اگر پزشک برای کودک پرهیز از پروتئین شیر تجویز کرده، عبارت «بدون لاکتوز» برای تصمیم‌گیری کافی نیست.

این تفاوت وقتی مهم‌تر می‌شود که هنوز نمی‌دانید علت علائم کودک چیست. مثلاً اگر بعد از خوردن یک غذای جدید دل‌درد یا اسهال داشته، از روی همین علامت‌ها نمی‌شود فهمید که مشکل از لاکتوز بوده یا علت دیگری داشته است. در چنین وضعیتی، نام محصول یا تجربه خانواده‌های دیگر جای بررسی پزشک کودک را نمی‌گیرد. اگر پزشک محدودیتی مشخص کرده، بهتر است پیش از انتخاب محصول بدانید دقیقاً کدام ماده باید از رژیم کودک حذف شود.

اول ترکیبات را بخوانید، بعد دستور آماده‌سازی را

هنگام خرید سرلاک معمولاً سن درج‌شده روی بسته و طعم محصول زودتر به چشم می‌آید. اگر کودک محدودیت غذایی دارد، مقایسه را از فهرست ترکیبات همان مدل شروع کنید. فرض کنید روی بسته نوشته «غلات و موز» و در دستور آماده‌سازی هم فقط آب آمده است. اگر در ترکیبات «شیر خشک» یا «پودر آب‌پنیر» دیده می‌شود، ترکیبات شیری از قبل در پودر وجود دارند. شما برای آماده‌کردن غذا فقط آب اضافه می‌کنید، اما کودک همچنان ماده‌ای را می‌خورد که در ترکیب اولیه محصول بوده است.

روی برچسب فارسی دنبال نام‌هایی مثل «شیر خشک»، «پروتئین شیر»، «آب‌پنیر»، «کازئین» و «کازئینات» بگردید. روی بسته انگلیسی همین ترکیبات ممکن است با نام‌هایی مثل milk powder، milk protein، whey، casein و caseinate نوشته شوند. قسمت هشدار آلرژن‌ها را هم بخوانید. «حاوی شیر» به وجود شیر در محصول اشاره دارد. «ممکن است حاوی شیر باشد» درباره احتمال تماس ناخواسته با شیر هشدار می‌دهد. اگر کودک حساسیت تشخیص‌داده‌شده دارد، درباره مصرف محصولی با این هشدار طبق راهنمای پزشک یا متخصص تغذیه او عمل کنید.

اگر خود پودر شیر نداشته باشد، موقع آماده‌کردن چه؟

حالا حالت برعکس را در نظر بگیرید. در فهرست ترکیبات پودر، شیر و مشتقاتش را نمی‌بینید، اما سازنده برای آماده‌کردن آن نوشته که با شیر مخلوط شود. در این حالت باید دو چیز را جداگانه بررسی کنید: ترکیب پودر داخل بسته و ترکیب غذایی که در نهایت به کودک می‌دهید. اگر برای آماده‌سازی به آن شیر اضافه کنید، غذای نهایی هم شیر خواهد داشت. اگر برای خرید سرلاک بدون شیر چند مدل پیدا کردید، بهتر است همین دو قسمت برچسب را کنار هم مقایسه کنید. ببینید خود پودر چه ترکیباتی دارد و سازنده چه مایعی را با چه مقداری برای آماده‌سازی مشخص کرده است. اگر دستور آماده‌سازی با رژیم کودک سازگار نیست یا عکس پشت بسته در فروشگاه اینترنتی خوانا نیست، بر اساس نام محصول درباره مناسب‌بودن آن تصمیم نگیرید. دیدن عکس واضحِ برچسب همان مدل، از حدس‌زدن بر اساس عنوان فروشگاهی خیال‌جمع‌کننده‌تر است.

تفاوت بین سرلاک بدون لاکتور و سرلاک بدون شیر

همین بررسی را برای خوراکی‌های دیگر کودک هم انجام دهید

وقتی یاد بگیرید نام ترکیبات شیر را روی بسته سرلاک پیدا کنید، خواندن برچسب خوراکی‌های دیگر هم راحت‌تر می‌شود. برای مثال، در فهرست مواد اولیه یک بیسکویت کودک ممکن است «پودر آب‌پنیر» یا «شیر خشک» ببینید، حتی اگر طعم درج‌شده روی جعبه موز یا سیب باشد. هر بار که برند یا مدل عوض می‌شود، برچسب همان بسته را بخوانید. حتی اگر محصولی را قبلاً خریده‌اید، ارزش دارد موقع خرید دوباره ترکیباتش را نگاه کنید، چون فرمول محصولات ممکن است تغییر کند.

اگر دوباره بین دو بسته مردد شدید، سؤال را از «روی جعبه چی نوشته؟» به «این غذا وقتی آماده شد، چه چیزی داخلش دارد؟» تغییر دهید. جواب را از سه جای بسته پیدا می‌کنید: فهرست ترکیبات، هشدار آلرژن و دستور آماده‌سازی. وقتی هر سه را با محدودیت غذایی مشخص‌شده برای کودک تطبیق دهید، شباهت عبارت‌های روی جعبه کمتر سردرگمتان می‌کند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha